Catharina Jansen in de cursus

20131230-084400.jpgIn mijn cursus laat ik zo veel mogelijk muziek horen, hoewel de tijd beperkt is. Ik maak daarbij gebruik van opnamen die ik in mijn bezit heb, en ook vaak van filmmateriaal met live-uitvoeringen. Die heb ik in de loop van de tijd verzameld, opgenomen van televisie, of van youtube gehaald.
In de cursusruimte staat ook een piano, waar ik af en toe gebruik van maak voor voorbeeldjes. Het geeft me de mogelijkheid om noot voor noot bijvoorbeeld een themaatje te laten horen, of het beroemde ‘Tristan-akkoord’ van Wagner, zodat iedereen goed kan onderscheiden waar het om gaat en wat er gebeurt.

Voor 9 januari 2014 bereid ik een avond voor over ‘het lied’, onder de titel Vertel, vertel!.
Hoe blij ben ik dat ik Catharina Jansen bereid heb gevonden om mee te werken aan deze avond!
Een klein uur lang zullen we samen één lied van Schubert (ik zeg nog niet welke 🙂 ) voorspelen, zingen, en vervolgens respectvol binnenstebuiten keren. Onafhankelijk van mechanische middelen kunnen we ons licht laten schijnen op details in het lied, om ze nog een veel beter beeld te krijgen van Schuberts bijzondere gave (ik weet geen beter understatement) om een tekst muzikaal tot leven te laten komen.
Catharina en ik kennen elkaar al enige tijd, en we hebben al een paar keer muzikaal samengewerkt. Ze geeft concerten, lessen, zangweken. Ik vind dat ze prachtig zingt, dus is het een genot om haar met de piano te kunnen begeleiden.
Lees meer over haar op haar eigen website www.catharina-jansen.nl.

Ik heb er helemaal zin in!

Schubert

Het was even lopen naar de huizen van Franz Schubert. Er zijn er twee: zijn geboortehuis, en het huis waar hij gestorven is. Het laatste was gesloten (mijn fout, had niet goed gecheckt), en het eerste is vermoedelijk dat apartement. Maakt niet uit, ik ben er in ieder geval heel dicht bij.
Net als bij Beethoven lijk ik wel de enige die het leuk vind om het brilletje van Schubert van dichtbij te bekijken, maar dat vind ik niet erg. Ik neem de tijd, zelfs al dribbelt er steeds een meisje van het museumpje met me mee, om te kijken of ik de bril niet ga proberen denk ik.
Eens te meer ben ik diep onder de indruk van het genie van Schubert. 400 Werken gecomponeerd in 1818…. toen was ie… ehm.. 20?! Terwijl hij ook nog hulpje was op de school van zijn vader. Z’n eerste (uitgegeven) lied was ‘Erlkönig’, op z’n 17de. Een lied dat dramatisch zo knap in elkaar zit dat iedere componist blij mag zijn als ie iets dergelijks ergens-in-zijn-hele-leven gecomponeerd krijgt.
Nouja, wij kunnen weer andere dingen.
Maar ondanks de grote hoeveelheid fantastische composities, en ondanks het feit dat hem de eeuwigheid nog wel even ten deel zal blijven vallen, vind ik het van Schubert net zo eeuwig zonde dat hij niet langer door heeft kunnen componeren. Op een monument voor hem (geen foto) kun je dit epitaaf lezen: “Der Tonkunst begrub hier einen reichen Besitz, aber noch viel schoenere Hoffnungen”.

20130928-230044.jpg

20130928-230104.jpg

20130928-230122.jpg

20130928-230147.jpg

20130928-230232.jpg

20130928-230303.jpg