Catharina Jansen in de cursus

20131230-084400.jpgIn mijn cursus laat ik zo veel mogelijk muziek horen, hoewel de tijd beperkt is. Ik maak daarbij gebruik van opnamen die ik in mijn bezit heb, en ook vaak van filmmateriaal met live-uitvoeringen. Die heb ik in de loop van de tijd verzameld, opgenomen van televisie, of van youtube gehaald.
In de cursusruimte staat ook een piano, waar ik af en toe gebruik van maak voor voorbeeldjes. Het geeft me de mogelijkheid om noot voor noot bijvoorbeeld een themaatje te laten horen, of het beroemde ‘Tristan-akkoord’ van Wagner, zodat iedereen goed kan onderscheiden waar het om gaat en wat er gebeurt. lees verder >>

Experiment

Zo’n luistercursus is erg leuk, maar aan één belangrijk onderdeel kom je eigenlijk niet toe: muziek luisteren. Natuurlijk laat ik allerlei fragmenten horen, maar als ik er al niet doorheen klets om de cursisten nog ergens extra op te wijzen, dan geef ik toch voor- en achteraf veel informatie erbij. Daar is zo’n cursus ook uitdrukkelijk voor bedoeld, maar de onbevangen luisterhouding is daarmee wel in het geding.

Daarom bedacht ik het volgende cursusonderdeel. Ik geef iedere cursist een CDtje mee naar huis, met daarop één (hoogstwaarschijnlijk) onbekend stuk muziek van ongeveer 5 minuten. De cursist weet niet waar hij naar luistert. De vraag is om dat 1 x per dag te luisteren, met onverdeelde aandacht. Niet vaker als je ‘t mooi vind, niet minder vaak als je ‘t lelijk vindt.
Niet zelden worden onze oordelen over wat we wel en niet mooi vinden gevormd op basis van één keer luisteren; als we er niet direct iets (herkenbaars) in horen luisteren we het namelijk niet nog een keer. Tenminste niet vrijwillig. Terwijl veel muziek ook een kwestie van ‘acquired taste’ is, waar je pas na meerdere keren luisteren affiniteit mee ontwikkelt.
De lengte van 5 minuten is lang genoeg om wat te laten gebeuren: lang genoeg om het stuk pas na een paar keer luisteren te overzien, lang genoeg om iedere keer weer nieuwe dingen te ontdekken, lang genoeg om even voor te gaan zitten. Maar ook kort genoeg om dagelijks in te kunnen passen, en kort genoeg om niet te zeer een opgave te worden als je het stuk niets vindt.
Ik ben benieuwd wat de ervaringen worden. Of ze grote verschillen gaan merken in beleving op de eerste en laatste dag. Of het uitmaakt in welke stemming je luistert. Wat de onverdeelde aandacht teweegbrengt. Nu nog een goeie manier bedenken om dat in de loop van de twee weken bij te houden, zonder dat het te schools wordt. lees verder >>

Cursusavond #2

20131201-161059.jpgAlweer de tweede avond van mijn 8-delige cursus ’10 Eeuwen Muziek’ achter de rug. Een groep van 15 geïnteresseerden, mooie club. Het zaaltje is prachtig, inclusief enorm scherm waarop mijn prezi-presentatie er cool uitziet.

Na de verkennende inleiding van de eerste keer gingen we verder met ‘Ter meerdere eer en glorie’, over religieuze muziek. En om dan met Messiaens ‘Trois Petites Liturgies‘ te kunnen beginnen…. zo mooi!
Voorts via Gregoriaans ‘Rorate Coeli’, als origineel, als introît van Machauts ‘Messe de Nostre Dame’ en verwerkt in Liszts oratorium ‘Christus’, naar Bach en Goebaidulina. Precies binnen de tijd! lees verder >>

Carmen the Movie

CarmenGisteren ben ik op mijn werkplek met een nieuwe serie begonnen. In de loop van de tijd heb ik aardig wat opera’s van Bravaklassiek.nl opgenomen. Hoewel ze nu hun programma op ‘repeat’ hebben gezet, heb ik op die manier toch een aardige verzameling klassiekers tot mijn beschikking…. met ondertiteling! Dat is op z’n minst handig.
Ik heb als eerste in de serie opera’s Bizet’s ‘Carmen’ vertoond. De opera is muzikaal zowel mooi als toegankelijk, en niet al te lang. Eerst gaf ik ‘s middags een inleiding, en vervolgens heb ik de film ‘s avonds op ‘groot doek (nouja, een grote muur) laten zien. Ik had echter niet gekozen voor de podiumversie van Brava, maar voor de verfilmde versie van Francesco Rosi uit 1984. lees verder >>