Experiment

Zo’n luistercursus is erg leuk, maar aan één belangrijk onderdeel kom je eigenlijk niet toe: muziek luisteren. Natuurlijk laat ik allerlei fragmenten horen, maar als ik er al niet doorheen klets om de cursisten nog ergens extra op te wijzen, dan geef ik toch voor- en achteraf veel informatie erbij. Daar is zo’n cursus ook uitdrukkelijk voor bedoeld, maar de onbevangen luisterhouding is daarmee wel in het geding.

Daarom bedacht ik het volgende cursusonderdeel. Ik geef iedere cursist een CDtje mee naar huis, met daarop één (hoogstwaarschijnlijk) onbekend stuk muziek van ongeveer 5 minuten. De cursist weet niet waar hij naar luistert. De vraag is om dat 1 x per dag te luisteren, met onverdeelde aandacht. Niet vaker als je ‘t mooi vind, niet minder vaak als je ‘t lelijk vindt.
Niet zelden worden onze oordelen over wat we wel en niet mooi vinden gevormd op basis van één keer luisteren; als we er niet direct iets (herkenbaars) in horen luisteren we het namelijk niet nog een keer. Tenminste niet vrijwillig. Terwijl veel muziek ook een kwestie van ‘acquired taste’ is, waar je pas na meerdere keren luisteren affiniteit mee ontwikkelt.
De lengte van 5 minuten is lang genoeg om wat te laten gebeuren: lang genoeg om het stuk pas na een paar keer luisteren te overzien, lang genoeg om iedere keer weer nieuwe dingen te ontdekken, lang genoeg om even voor te gaan zitten. Maar ook kort genoeg om dagelijks in te kunnen passen, en kort genoeg om niet te zeer een opgave te worden als je het stuk niets vindt.
Ik ben benieuwd wat de ervaringen worden. Of ze grote verschillen gaan merken in beleving op de eerste en laatste dag. Of het uitmaakt in welke stemming je luistert. Wat de onverdeelde aandacht teweegbrengt. Nu nog een goeie manier bedenken om dat in de loop van de twee weken bij te houden, zonder dat het te schools wordt. lees verder >>