Grouts bijbel

Er zijn van die boeken die als een bijbel bij je blijven. In tijden van onzekerheid, wanneer de vragen op je afkomen, en een antwoord in nevelen gehuld blijft, dan grijp ik weer naar ‘Geschiedenis van de westerse muziek’ van Donald Jay Grout (1902 – 1987). Als een bijbel, inderdaad.

Goed, de pathetische toon terzijde, de ‘Geschiedenis van de westerse muziek’ is een zeer compleet werk over de historie van de klassieke muziek en al haar hoofdrolspelers. Het mooie ervan is dat het zich bijna laat lezen als een roman, omdat het je als lezer steeds van alinea naar alinea, van hoofdstuk naar hoofdstuk, van tijdperk naar tijdperk leidt. Daarbij worden zowel de grote historische ontwikkelingen zichtbaar, als ook de minieme bewegingen die samen opgesteld de geschiedenis vormen. En dat alles op een knappe en complete manier in begrijpelijk perspectief geplaatst.

Anders dan bij het XYZ der muziek van Casper Höweler bepaalde Grout niet bij testament dat zijn werk niet aangepast mocht worden. Dus is de Nederlandse vertaling aangevuld met alinea’s over muzikale ontwikkelingen in het Nederlandse taalgebied, perfect ingepast in de grote lijnen van het boek.

Het enige is dat de muziek van de 20ste eeuw er ook in dit boek wat bekaaid van af komt, met ‘slechts’ 77 pagina’s van de 837 in totaal. Het is mede te wijten aan het feit dat hoe recenter de muziek is, hoe moeilijker de grote lijnen nog te zien zijn, en dus ook het historisch belang te bepalen. Voor een meer diepgaande beschrijving en analyse van 20ste eeuwse muziek moeten we dus ons heil zoeken bij meer daarop gespecialiseerde boeken.

Dat neemt allemaal niet weg dat voor gedetailleerde informatie over klassieke muziek, en de verbanden tussen al die details Grouts bijbel een waardevolle aanschaf is.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.